ارزش گذاری دانش فنی

اقتصاد جهاني امروزه عمدتاً بر پایه دانش و آگاهي بنا شده است. دارائي‌هاي مشهود يك شركت تجاري مانند زمين و كارخانه، سرمایه شركت را تا مدت طولاني محصور و غير قابل دخل و تصرف مي‌سازد و تنها عامل افزايش ارزش اين سرمايه‌ها، تا حد زيادي افزايش قيمت آن‌هاست؛ درحالی‌که بازدهي قابل قبولي در زمان نسبتاً طولاني ایجاد نمی­کنند. درحالی‌که رمز پیشرفت در دنیای کنونی فناوری و نوآوری است، دانش فنی به‌عنوان نمود اولیه فناوری شناخته می­شود.
از آنجا كه دانش فني جزء دارايي‌هاي فکری بوده و از ارزش غیر ملموس برخوردار است، تبديل كردن ارزش غیر ملموس آن به ‌صورت ملموس و بيان آن به زبان پولي، هدف اصلي و همچنین یکی از چالش­های عمده در ارزش‌گذاری فناوری مي‌باشد. با در نظر گرفتن ویژگی­های دانش فنی و فناوری، ایده غالب این است ارزش هر بخش از اطلاعات به سودی که ایجاد می‌کند و یا ضرری که از آن جلوگیری می‌کند وابسته است.
در يک قرارداد انتقال فناوري هر يک از طرفين به دنبال بيشترين سود هستند و از منظر خود به قيمت نگاه مي­کنند به همين دليل نيل به تفاهم در شرايط عادي يا اتفاق نمي­افتد يا در صورت تحقق زمان و هزينه زيادي از دو طرف مي­گيرد. در تحقيقي در سال 1975 بر روي تأمین‌کنندگان و دريافت­کنندگان فناوري انجام دادند، دريافتند که قيمت اولين منبع اختلاف بين آن‌هاست. به‌منظور رفع این مشکل در طول سال‌های بعد روش‌های مختلفی برای قیمت­گذاری فناوری معرفی شد که هر یک تحت شرایطی متفاوتی استفاده می­شوند و در ضمن در طول چند سال نواقص این روش‌ها تا حدود زیادی برطرف شد و در حال حاضر روش‌ها و رويکردهاي متنوعي براي تعيين ارزش فناوری ابداع گرديده­اند. از روش­هاي ساده و سرانگشتي تا روش­هاي نوين، هر يک نکات مثبت و منفي خاص خود را دارند و به‌منظور رفع محدوديت ­در رويکردهاي قبلي ابداع گرديده­اند.
شرکت سنجش فناوری خاورمیانه با توجه به سابقه چند ساله در زمینه ارزش گذاری دانش فنی، آماده دریافت پروژه­های ارزش گذاری می­باشد.

single_project